Kuzey Almanya Simyası

Kuzey Almanya’nın şehirleri olan Hamburg, Schleswig, Flensburg, Büsum ve Husum aynı coğrafi çizgide bulunsalar da, bölgede hissedilen akış ve yoğunluk simyasal açıdan birbirinden belirgin biçimde ayrılır. Bu ayrım en çok su elementinin hangi hâlde çalıştığı üzerinden kendini gösterir. Schleswig ve Flensburg’da su, simyada “arındırıcı cıva” niteliğini taşır. Bu iki şehirde akış, dışarıdan içeri değil; içten dışarı doğru genişleyen bir açıklık yaratır. Suyun cıvasal yönü, akıcılık, çözünürlük, berraklaştırma şeklinde burada daha yüksek bir titreşimle işler. Enerji hatları hafif, geçirgen ve yükselticidir; bu nedenle kişi, kendi iç dinamizmini daha hızlı çözerek zihinsel açıklığa ulaşır.

Hamburg, Büsum ve Husum’da ise su, “yoğunlaştırıcı tuz” niteliğine yaklaşır. Bu bölgelerde element, arındırmaktan çok yoğunlaştıran, yüzeye değil derine çeken bir işlev görür. Tarihsel yük, kapalı kıyı morfolojisi ve ağır rüzgâr akımları, suyun tuz yönünü, katılaştırma, derinleştirme, yüzleştirme şeklinde daha belirgin hissedilmesine yol açar. Bu şehirlerde su, birikeni çözmez; aksine görünür hâle getirir. Bu nedenle enerjisi daha sınayıcıdır. Bu ikili yapı, su elementinin hem aydınlatan hem de derinleştiren yüzünü ortaya çıkarır. Biri içsel süreci hafifletir, diğeri yoğunlaştırır; fakat her iki hâl de simyasal dönüşümün tamamlanması için gereklidir. Çünkü simyada element, yolcunun ihtiyacına göre farklı perdeler açar.